Hmm….ach ja…

patricknas

Twee weken terug kreeg ik de laatste uitslag van het bloedprikken en de arts meldde mij dat het IgM weer was gestegen. Nu was het van 13, naar 15 en nu 17,2 gegaan. De langzame gang omhoog werd ingezet. Nu was er voorlopig nog niets aan de hand, stelde de arts mij gerust, maar toch stof tot nadenken. Normaal gesproken ging men bij een IgM van 30 pas over tot een nieuwe kuur. En dat kon ook met pillen, maar ook een nieuwe Rituximab met immunotherapie betekenen. Om zeker te zijn over de toekomst heeft de arts besloten om mij over te dragen naar een collega die nog beter de weg weet in Waldenström. “Hmm….ach ja…” verder lezen

Daar is de herfst!

Alpen

Oktober nadert en het weer begint om te slaan. Regenachtige dagen, afgewisseld met zon en om 8 uur is het al donker aan het worden. ’s Avonds kan al bijna de kachel aan, want het wordt toch wel een beetje koud binnen. En dat dit niet helemaal aan mij ligt, is het feit dat mijn vrouw elke avond onder een dekentje naar de televisie kijkt. “Daar is de herfst!” verder lezen

Gefeliciteerd met je kanker!

Denemarken

Ja, het stond er echt! Gefeliciteerd met je kanker! Het bericht kwam via Facebook van een vriend van mij, nadat ik had gemeld dat mijn zoontje jarig was. Ik begreep meteen dat hij bedoelde ‘Gefeliciteerd met je kanjer!’. Ik moest er eigenlijk wel om lachen, maar hij schaamde zich kapot en heeft het snel veranderd. Gezien de staat van mijn lichaam mag ik ook best gefeliciteerd worden, want het gaat al meer dan 5 jaar redelijk tot goed met mij. De laatste blog over onze vakantie dateert van september 2017, dus dat zegt al genoeg. “Gefeliciteerd met je kanker!” verder lezen

Een heerlijke vakantie

Frymburk

De kinderen zitten intussen alweer op school en Karin en ik zijn ook alweer aan het werk, maar wat een heerlijke vakantie hebben we achter de rug. Deze keer zijn we met onze auto in twee dagen naar Tsjechië gereden. Aan het Lipno-meer, ergens bij de grens met Oostenrijk, vonden we een mooie camping. Gerund door Nederlanders, dat dan weer wel. Dus ook vol met Nederlanders, maar voor Gijs en Sara heel fijn om met andere kinderen te spelen die ze konden verstaan. “Een heerlijke vakantie” verder lezen

Life goes on

Dansend in de kerk

Laatst vroeg iemand of ik nog iets met mijn blog deed en ik riep wel ja, maar zie nu dat het laatste bericht van april is. We zijn inmiddels 5 maanden verder en natuurlijk is er heel wat gebeurd. Belangrijkste om te melden is dat we inmiddels weer twee keer bloedprikken en bijbehorende uitslagen verder zijn. En het eiwit daalt nog steeds. Ik ben nu op de laagste stand sinds het ontdekken van mijn ziekte. Van 50 naar 6,1! In de 4 jaar dat de Waldenström nu aanwezig is is dat een flinke daling. “Life goes on” verder lezen