Het blijft stabiel

Het blijft stabiel

geschreven door: op dec 18, 2013 | 2 reacties

Vorige week ben ik weer bij de arts in het SFG geweest en had ze goed nieuws. Alle waardes zijn goed, mijn eiwit is van 11 gezakt naar 8,9 en de witte bloedlichaampjes zijn weer volledig op peil. Ze vertelde dat het stabiel blijven van de waardes een goed teken voor de toekomst is. De kans dat het lang zo blijft is veel groter geworden. Dat mijn eiwit een beetje schommelt is gewoon. Dat heeft natuurlijk ook te maken met mijn weerstand. Maar verder gaat het prima.

We zijn verhuisd!

We zijn verhuisd!

geschreven door: op feb 3, 2013 | geen reactie

Het nieuwe jaar is ruim een maand oud en eind januari zijn wij verhuisd naar onze nieuwe, tijdelijke, woning. Ons huidige huis hadden we te koop gezet en is tot onze verbazing binnen 3 maanden verkocht. En met overwaarde ook nog, dus die kans konden we niet laten gaan. Aan Sara hebben we uitgelegd dat dit ons logeerhuis wordt en we daarna naar onze echte huis toe gaan. (Ja Sara, ook met een tuin.) Want daar moeten we nog naar op zoek. We hebben onszelf een half jaar gegeven om iets nieuws te vinden. Komt ook goed uit, want dan kan Sara gelijk in het nieuwe schooljaar naar een nieuwe school. Het is namelijk ons streven iets te vinden buiten het centrum van Rotterdam, misschien wel buiten de stad Rotterdam.

We kunnen weer 6 weken vooruit

We kunnen weer 6 weken vooruit

geschreven door: op dec 22, 2012 | geen reactie

Vanmorgen zijn Karin en ik weer eens naar het ziekenhuis geweest. Het was inmiddels zes weken geleden en dan was de laatste uitslag ook nog eens per telefoon. Afgelopen maandag wezen bloedprikken, ook al zo’n routineklusje. “Wat is uw naam en geboortedatum?” Mouw van je trui opstropen en de andere kant opkijken, want aan zo’n naald zal ik nooit wennen. Zolang ik het niet zie is er ook niets aan de hand. Binnen twee minuten is het gebeurd en sta je ook weer buiten.

Afkickverschijnselen

Afkickverschijnselen

geschreven door: op sep 6, 2012 | geen reactie

Het is nu een week geleden dat ik mijn eerste controle had zonder kuur. Bij deze controle bleek mijn eiwitgehalte nog steeds rond de 12 te schommelen. Dat is dus goed nieuws. De arts vertelde erbij dat de kuur nog steeds doorwerkt. Dus eigenlijk doet hij nog zijn werk. Nu maar hopen dat het eiwit zich gedeisd houdt. De arts vertelde ons dat het heel goed mogelijk is dat in de winter (verkouden kinderen, minder weerstand) het eiwit omhoog gaat. Dat hoeft dus niets verontrustends te betekenen. De volgende keer kan het wel weer gezakt zijn. Pas wanneer er sprake is van een echte stijging bij elke controle, dan gaan we kijken wat er moet gebeuren.

Moe(i)zaam

Moe(i)zaam

geschreven door: op okt 31, 2011 | geen reactie

Na mijn 5e kuur begon het zich al aan te tonen, de ziekte komt meer op de voorgrond. Maar als je eigenwijs bent en gewoon doorgaat, kom je daar te laat achter. Na de 5e kuur was er het feest van mijn schoonmoeder, ze werd 80 jaar. Haar zoon en familie uit Canada kwamen over. De hele week verjaardagen, dagjes uit, fotoshoot en uiteindelijk het feest, het was ook allemaal iets teveel van het goede. Op het feest zelf was ik al opgebrand en de week daarna had ik meer moeten rusten, maar het kwam er niet van. De rust is niet weergekeerd en uiteindelijk ging ik al moe de 6e kuur in.