Dat is even schrikken!

Dat is even schrikken!

geschreven door: op aug 19, 2013 | 3 reacties

De laatste controle bij de dokter was op 25 juli. De uitslag was goed, dus er is niets aan de hand zou je zeggen. Het weekend er na lekker naar opa en oma Dieren. Veel buiten geweest, lekker wandelen in de Dierense bossen. Gijs en Sara hebben heerlijk gespeeld met water en zand en vonden het allemaal heel gezellig. Zondagavond in de auto naar huis ging het al niet zo denderend. Ik was moe en kortaf en mijn humeur werd alleen maar minder. Maar goed, dat kun je zo eens hebben. Maandagochtend (29 juli) werd ik wakker met stevige hoofdpijn. Die is daarna niet meer weggegaan. Er kwam zelfs koorts bij. De hoofdpijn werd zo erg dat woensdagmiddag de huisarts is langs geweest. Met mijn Waldenström-achtergrond vond zij het toch verstandig om te overleggen met mijn arts in het SFG.

We blijven nog even

We blijven nog even

geschreven door: op jul 15, 2013 | geen reactie

Onze zoektocht naar een nieuw huis gaat onverminderd voort. We hebben ons appartement nu tot en met december. Daarna is het afgelopen en zijn we verhuisd. Na intensief speuren op internet, rondkijken in de omgeving, huizen bekijken, afwegen, enz. kwamen we er achter dat Schoonhoven onze volgende bestemming gaat worden. Helaas ging ons droomhuisje aan onze neus voorbij, maar daardoor hebben we wel onze locatie gevonden. Waarom Schoonhoven? In de eerste plaats vanwege het prachtige oude centrum. De omgeving, het ligt in de Krimpenerwaard, is een tweede reden om er heen te gaan. Verder is het er een stuk rustiger als in Rotterdam.

Een weekendje Texel

Een weekendje Texel

geschreven door: op jun 3, 2013 | geen reactie

Net terug van een heerlijk weekendje op Texel. Drie dagen uitwaaien en van de zon genieten in een andere omgeving als ons tijdelijke appartement. Een tuintje naast het chalet deed al heel veel goed. Sara en Gijs wilden meteen naar buiten. Spelen met het de autootjes, balletjes, samen tennissen, verstoppertje, een rondje op de fiets en natuurlijk in de speeltuin in het vakantiepark. Dagje naar Ecomare waar iedereen zijn ogen uitkeek naar de zeehonden en de tentoonstellingen binnen, rondrijden over het eiland (Ik wil de vuurtoren zien!), schapen tellen, in de bolderkar, de kinderen vonden het prachtig. En natuurlijk ga je op Texel ook een dagje naar het strand. Voor Gijs de eerste keer met de voetjes in het water. Telkens als de golven kwamen begon hij de kraaien van plezier. Sara was intussen druk bezig met het onvermijdelijke zandkasteel, wat later uiteraard door Gijs weer met de grond gelijk werd gestampt. Lunchen in de strandtent en een ijsje op de terugweg naar de auto. ‘s Avonds pizza of friet, lekker makkelijk en nog even tennissen in het tuintje. Wat is het toch heerlijk als je de ruimte hebt en het weer meewerkt. Heerlijk weekend!

Een belafspraak…

Een belafspraak…

geschreven door: op apr 29, 2013 | geen reactie

Afgelopen dinsdag (23 april) werd ik weer opgebeld door de dokter. Nadat de vorige keer de waarde  was gestegen naar 11 (helemaal vergeten te melden hier) is het nu 12. Ja, het is weer een lichte stijging, maar volgens de dokter nog niet s om je zorgen over te maken. Over 6 weken de volgende controle en dan zien we weer verder. En als je zus zegt dat je er weer frisser uitziet en meer energie uitstraalt, is dat ook een hele mooie uitslag. Moet zeggen dat ik me de laatste tijd ook goed voel.

Het is stabiel

Het is stabiel

geschreven door: op mrt 18, 2013 | geen reactie

Afgelopen vrijdag (14 maart) de nieuwe uitslag gekregen van de dokter. Ik ben alleen gegaan, want Sara werd die ochtend ziek en dus is Karin thuis gebleven. En wederom was de uitslag positief. Het eiwit was weliswaar gestegen van 8,7 naar 9,9, maar die schommeling is normaal. En zolang de uitslagen onder de 10 zijn hoor je mij helmaal niet klagen. Aangezien ik nog steeds last heb van stramme spieren heeft de dokter mij opnieuw calcium/vitamine D3 tabletten voorgeschreven die ik voor onbepaalde tijd moet slikken.