Langzaam, maar gestaag

Sara & Gijs

Kuur 14 is weer achter de rug. De gebruikelijke dipdag ben ik redelijk goed doorgekomen. Gewoon doorlopen en niet zeuren heeft ook zijn voordelen. Daarbij is de zon natuurlijk ook een energie-opwekker.  Op donderdag 5 april gingen we naar de dokter voor de uitslag van kür 13. Het eiwit was gedaald van 15,7 naar 15,0. Het gaat langzaam, maar de kuur doet nog zijn werk. De kuur startte deze keer op vrijdag 6 april, de maandag daarna was het Pasen en de dagbehandeling is dan (uiteraard) gesloten. “Langzaam, maar gestaag” verder lezen

De uitslag van kuur 12

SFG

Vanmorgen weer naar het ziekenhuis voor de uitslag van kuur 12. Was na kuur 11 het eiwit gezakt van 20 naar 16,1, nu bleef het eiwit steken op 15,7. Wel naar beneden, maar de daling was klein. Desondanks was de dokter heel tevreden met het verloop van de kuur. Natuurlijk komt er een keer een punt dat het eiwit zegt dat het genoeg is en blijft hangen op een bepaald punt. Bij dat punt zijn we nu nog niet beland. We gaan kuur 13 doen. En waarschijnlijk ook kuur 14, 15 en 16. Tussen kuur 15 en 16 hebben we wel onze vakantie gepland. “De uitslag van kuur 12” verder lezen

De Efteling!

Efteling

We zijn naar de Efteling geweest met het gezin. Niet helemaal waar, Gijs bleef bij oma Ulicoten en Karin en ik zijn samen met Sara naar Kaatsheuvel gegaan om een dagje Efteling te doen. Allebei onze handen vrij en volledige aandacht voor Sara. Via de Rabobank met flinke korting, want goedkoop is het allemaal niet. Maar wel heel leuk. Vrijdagavond naar oma toe en zaterdagmorgen met de auto op weg. Sara kon niet wachten tot we er waren en ze heeft de hele dag met een grote lach op haar mond rondgelopen. Wat vond ze het allemaal prachtig. “De Efteling!” verder lezen

Hulp is geboden

Zeepaardje

Ik heb het net even na zitten kijken, maar ik heb nu ruim 7 maanden de ziekte van Waldenström. Ik heb het gevoel dat er in die zeven maanden meer is gebeurd dan in de rest van mijn leven. Hoewel ik echt niet stil heb gezeten de laatste 43 jaar. In het begin word je geleefd door de ziekte en alles wat er omheen hangt of moet gebeuren. Daarna zakt alle hysterie af en daal je langzaam weer terug op aarde. Helaas blijft het in mijn hoofd mar gewoon doorgaan. De laatste weken gaat het daarom ook niet zo goed. Voor het eerst in die 7 maanden ben ik echt ziek geworden, koorts en griep. Dat dit pas na 7 maanden gebeurt valt nog mee. “Hulp is geboden” verder lezen

Een weekendje weg

Postel

Afgelopen weekend zijn we met vrienden een weekend naar Sunparks in België geweest. Om precies te zijn naar park de Kempense Meren. Vlakbij de plaats Mol, maar wel midden in de bossen en uiteraard een groot meer. Vrijdagmorgen al vertrokken om maar zo lang mogelijk van het weekend te kunnen genieten. Sara vond het onderweg al een feest en kon maar niet wachten tot we, zoals ze zei, bij de ‘vakantie’ waren. Het huisje was simpel maar netjes en groot genoeg voor 8 personen. In de namiddag kwamen Sander, Mariska, Franka en Kate aan en konden ze lekker opwarmen. De dametjes hadden elkaar al snel gevonden en hebben het hele weekend samen gespeeld. “Een weekendje weg” verder lezen

Sara is 4 jaar!

Sara 4 jaar

Gisteren is Sara 4 jaar geworden. Het wordt nu echt een grote meid, want vandaag is ze ook naar school gegaan. Eerst 4 wenochtenden en nu elke dag, van 8 tot 2 uur. Een zogenaamd continu-rooster. Iedereen blijft op school en eet daar ook. Meer tijd voor naschoolse activiteiten en wanneer ze naar huis komt, meer tijd om iets leuks te doen met papa en mama. Ze had er vanochtend in ieder geval veel zin in. Ze stapte heel kordaat de school binnen, vertelde Karin. Als klap op de vuurpijl gaat Gijs ook vandaag twee uur wennen bij de kinderopvang, zitten we ineens zonder kinderen in huis. Dat zal wennen worden, maar misschien ook wel even lekker.
Zaterdag hebben we Sara’s verjaardagsfeestje gevierd. Familie en vrienden met kinderen kwamen op bezoek en het was heel gezellig. ’s Avonds was Sara doodop en wilde ze naar bed, maar ze vertelde wel dat ze een heel leuk feestje had gehad. Zondagmorgen meteen een aantal kado’s uitgepakt en mee gespeeld natuurlijk. Ze is weer aardig verwend. Straks haar eerste Sinterklaas, weer kado’s. Wordt weer een leuke tijd voor haar. Druk, maar leuk.