Mama: Dat is de N, de N van Nico. Gijs: Ja, hoezo, is er nog een andere N dan?

De prednison voorbij

De prednison voorbij

geschreven door: op 7 augustus 2011 | geen reactie

Net zoals bij de eerste kuur heb ik deze (zondag)morgen veel last van spierpijn. Na de uitwerking van de laatste prednison moet mijn lichaam het weer helemaal zelf doen. En begint te protesteren. Ik hoop dat het net als bij de eerste kuur over een dag weer over is. Heb afgelopen nacht ook weer niet goed geslapen. De prednison hielp ook daar niet erg bij. Aankomende nacht nog eens goed slapen, want maandag moeten we naar het ziekenhuis om in te leiden. Gijs mag eindelijk komen.

Het nadeel van pillen

Het nadeel van pillen

geschreven door: op 4 augustus 2011 | geen reactie

Afgelopen nacht heel slecht geslapen. Van 01.00 tot 04.00 uur wakker geweest. Ook maar even achter de computer gezeten. Daarna toch nog wat geslapen. De gehele dag achter de computer gezeten en om 12.00 uur dus vergeten de pillen te nemen. Pas gegeten om 15.00 uur. En de pillen voor 17.00 uur en de prednison pas om 17.45 uur. Dat gaat lekker vandaag. Ik heb het ook wel gemerkt. Ik had meer last van mijn hoofd nadat ik vanachter de computer vandaan kwam. Beter opletten, Nas! Vanavond op tijd naar bed, paracetamol en slapen!

Weer thuis van de 2e chemo

Weer thuis van de 2e chemo

geschreven door: op 2 augustus 2011 | geen reactie

De rest van dag 1 was niet echt lekker. Thuisgekomen samen met Karin, heb ik eerst nog wat gegeten, maar daarbij viel ik al bijna in slaap. Daarom ben ik maar in bed gaan liggen en heb wat geslapen. Toen Sara thuiskwam was ik er weer uit, maar kon niet veel. Na het avondeten maar weer naar bed. Hoofdpijn, spierpijn maar vooral heel moe. Kan ook niet anders na 4 uur lang chemo ingedruppeld te krijgen. Vandaag gaat het gelukkig alweer een stuk beter. Wel weer vroeg wakker. Waarschijnlijk de schuld van de prednison. Maar ik hoefde er tenminste niet uit om naar de wc te gaan. De hele dag rustig aan gedaan. Buurvrouw Carla was zo vriendelijk om Sara te vermaken door samen met de kinders naar de speeltuin te gaan en Sara mee te nemen naar hun huis. Ze heeft lekker gespeeld en heeft een telefoon geleend om mee te spelen. Hij maakt geluid. Vanavond maar weer vroeg naar bed, even bijslapen. Hopelijk gaat dat beter dan afgelopen nacht.

De tweede kuur, de dagbehandeling

De tweede kuur, de dagbehandeling

geschreven door: op 1 augustus 2011 | geen reactie

Daar zit je dan. Bij de dagbehandeling. In een ruimte met allemaal kankerpatiënten (sommige met aanhang). Rare gewaarwording hoor. Zakken voor het infuus die overal worden aangehangen, naalden die worden geplaatst, vragenlijsten die worden afgenomen, nieuwe patiënten die binnen komen. Als ik de verhalen zo opvang (want ze hebben het allemaal over hun ziekte), heb ik niets te klagen. Doe ik daarom ook niet. Zit hier met mijn iPad, internet wat en luister muziek. Drie zakken gaan er weer door het infuus. Tussendoor wordt er gespoeld. Op het moment dat ik dit schrijf, loopt de derde zak. Die duurt tweeënhalf uur. Dan spoelen en het is weer klaar. Gek genoeg is het hier best gezellig. Ik had verwacht dat het zwaarmoediger zou zijn. Dat ik naast iemand zou zitten die zijn hele verhaal over je heen stort zonder dat je daar om vraagt, maar nee. Een koptelefoon doet waarschijnlijk ook wonderen.

The Tallest Man On Earth, heerlijk album.

Kids Playground!

Kids Playground!

geschreven door: op 31 juli 2011 | geen reactie

Vandaag de laatste dag voor de tweede kuur. Een dagje met z’n drieën. In de auto naar Kids Playground in Delft. Sara vind het helemaal geweldig. Ik moest de eerste keer natuurlijk mee. Viel niet mee. Vermoeiend om achter zo’n stuiterbal aan te lopen. Daarna ging ze zelf en dat ging ook prima. Ze had ook al gauw twee vriendinnetjes waar ze mee kon spelen inclusief de papa die meeliep. Uiteraard moest er ook een ijsje gegeten worden. Dus toen we zeiden dat dit goed was, liep Sara naar de bakken met ijsjes, opende de schuif en pakte er drie ijsjes uit. Één ijsje voor mama, één voor papa en één voor Sara. Zó lief! Rond 14.00 uur (we waren er om 11.00 uur) wilde ze toch wel naar huis. Met een groot rood hoofd ging ze tevreden weer naar de auto. Thuis lekker tv kijken en eten en op tijd naar bed.