Verzonnen aan de eettafel: De roepende broekpoepende koekoek roept om kroepoek.

The Abandoned Island of Hashima

The Abandoned Island of Hashima

geschreven door: op 29 augustus 2011 | geen reactie

Het lijkt me geweldig om hier een paar dagen rond te lopen en foto’s te kunnen maken. The Abandoned Island of Hashima. Niemand die je in de weg loopt (wat zeg ik, gen enkel mens op de foto), je kunt alles rangschikken zoals je zelf wil. Helemaal verlaten en één groot decor! 

Me haar!

Me haar!

geschreven door: op 28 augustus 2011 | geen reactie

Vanochtend weer even lekker onder de douche geweest en mijn haar gewassen. Lag weer een flinke lading haar in het putje. Het gaat nu sneller, lijkt het wel. Gelukkig had ik nogal wat haar, dus er zit nog genoeg. Ik ben benieuwd of ik het alle kuren red om mijn haar te behouden. Maar beter een kale kop dan de hele dag misselijk zijn en te moeten overgeven. De gevoeligheid in mijn vingertoppen wordt minder en de spierpijn blijft. Jeuk op mijn hoofd, er komen bijwerkingen die ik nog niet eerder had. Kan ook niet anders dat het zwaarder wordt na elke kuur, het is en blijft natuurlijk rotzooi die chemo. Maar goed, dit alles is te doen. We klagen niet.

De derde kuur

De derde kuur

geschreven door: op 22 augustus 2011 | geen reactie

Daar zitten we weer op de dagbehandeling. Alle stoelen bezet. Vanmorgen werd ik meteen gefeliciteerd. Het geboortekaartje van Gijs stond al op de tafel. Ze geven je in ieder geval het gevoel dat er aan je gedacht wordt en er met je mee geleefd wordt. De verpleegsters zijn allemaal heel belangstellend, voor een ieder die er is. Het is natuurlijk ook niet of je even met een gebroken been in het ziekenhuis ligt.

Afspraak met de dokter

Afspraak met de dokter

geschreven door: op 17 augustus 2011 | geen reactie

‘s Morgens eerst bloedprikken en een uur later controle bij de dokter in het SFG. Dat wordt dus eerst een uurtje in de wachtkamer. Tussen allemaal andere patiënten. En uiteraard zit er weer zo’n kletsdame tussen die haar hele hebben en houwen over de wachtkamer moet uitspreken. “Heb jij geen leven?” zou je bijna willen zeggen, maar misschien heeft ze dat voor haar gevoel ook niet. Haar dochter praat maar een beetje met haar mee. Volgens mij luistert ze maar half. Gelukkig, ze is mag naar de arts. Even later wordt ik ook op het matje geroepen.

Feestje!

Feestje!

geschreven door: op 13 augustus 2011 | geen reactie

Het slapen beneden begint zijn vruchten af te werpen. Ik slaap alweer een stuk beter en ben overdag ook goed te pas. Karin krijgt ook haar nodige rust. Daar zorgt Thea wel voor. Gijs drinkt aardig uit de fles, maar geeft zo nu en dan nog wel een flinke mond terug. Hij slokt ook als een bezetene. Misschien is een andere fles beter ipv die van Avent. Dat gaan we maar proberen. ‘s Middags gaan Sara en ik naar het feestje van Viggo. Na eerst nat te zijn geregend voor de cadeautjes, gaan we met de auto. Dat is al gezellig. Het feestje is leuk.