Een paar slapeloze nachten

gijs

Weer een slapeloze nacht. Gijs drinkt niet van de borst, hij sabbelt alleen maar. Het is meer een soort van troost. ’s Morgens besloten om de borstvoeding op te geven en over te gaan op flesvoeding. Gijs valt teveel af en er moet gewoon voeding in. Karin vind het jammmer dat het niet is gelukt, maar begrijpt dat het niet anders kan. We willen niet dat Gijs net als Sara met ondervoeding in het ziekenhuis beland. De dag staat nu dus in het teken van de fles en hoe ging dat ook al weer. Gelukkig hebben we aan Thea (onze kraamhulp) een goeie. Vandaag ook maar besloten dat ik beneden in het bed ga slapen. Heb ik voldoende rust om overdag Sara bezig te houden. Karin kan dan overdag nog bijslapen.

Gijs!

Gijs

En hij heeft geluisterd. ’s Avonds begint het bij Karin zo erg te rommelen dat er om 00.30 uur al heftige weeën zijn. Om 01.30 uur komt de verloskundige Linda en blijkt ze al bijna volledige ontsluiting te hebben. Rond 03.00 uur arriveren Linda en Karin bij het sfg en even later kom ik ook. Eerst even Sander opgevangen die blijft slapen voor Sara die in haar eigen bedje ligt. De weeën gaan goed, maar de persweeën zijn niet sterk genoeg. Er zal een infuus met weeopwekkers nodig zijn. Die helpen goed en om 05.10 uur komt onze Gijs ter wereld. En dan al een prachtig mannetje. Hij doorloopt alle scores prima, wat ons des te blijer maakt. Een gezond kereltje is wel het belangrijkste nu. Lees verder “Gijs!”

De prednison voorbij

pont naar Tiengemeten

Net zoals bij de eerste kuur heb ik deze (zondag)morgen veel last van spierpijn. Na de uitwerking van de laatste prednison moet mijn lichaam het weer helemaal zelf doen. En begint te protesteren. Ik hoop dat het net als bij de eerste kuur over een dag weer over is. Heb afgelopen nacht ook weer niet goed geslapen. De prednison hielp ook daar niet erg bij. Aankomende nacht nog eens goed slapen, want maandag moeten we naar het ziekenhuis om in te leiden. Gijs mag eindelijk komen.

Het nadeel van pillen

geel huis

Afgelopen nacht heel slecht geslapen. Van 01.00 tot 04.00 uur wakker geweest. Ook maar even achter de computer gezeten. Daarna toch nog wat geslapen. De gehele dag achter de computer gezeten en om 12.00 uur dus vergeten de pillen te nemen. Pas gegeten om 15.00 uur. En de pillen voor 17.00 uur en de prednison pas om 17.45 uur. Dat gaat lekker vandaag. Ik heb het ook wel gemerkt. Ik had meer last van mijn hoofd nadat ik vanachter de computer vandaan kwam. Beter opletten, Nas! Vanavond op tijd naar bed, paracetamol en slapen!

Weer thuis van de 2e chemo

SFG

De rest van dag 1 was niet echt lekker. Thuisgekomen samen met Karin, heb ik eerst nog wat gegeten, maar daarbij viel ik al bijna in slaap. Daarom ben ik maar in bed gaan liggen en heb wat geslapen. Toen Sara thuiskwam was ik er weer uit, maar kon niet veel. Na het avondeten maar weer naar bed. Hoofdpijn, spierpijn maar vooral heel moe. Kan ook niet anders na 4 uur lang chemo ingedruppeld te krijgen. Vandaag gaat het gelukkig alweer een stuk beter. Wel weer vroeg wakker. Waarschijnlijk de schuld van de prednison. Maar ik hoefde er tenminste niet uit om naar de wc te gaan. De hele dag rustig aan gedaan. Buurvrouw Carla was zo vriendelijk om Sara te vermaken door samen met de kinders naar de speeltuin te gaan en Sara mee te nemen naar hun huis. Ze heeft lekker gespeeld en heeft een telefoon geleend om mee te spelen. Hij maakt geluid. Vanavond maar weer vroeg naar bed, even bijslapen. Hopelijk gaat dat beter dan afgelopen nacht.

De tweede kuur, de dagbehandeling

SFG

Daar zit je dan. Bij de dagbehandeling. In een ruimte met allemaal kankerpatiënten (sommige met aanhang). Rare gewaarwording hoor. Zakken voor het infuus die overal worden aangehangen, naalden die worden geplaatst, vragenlijsten die worden afgenomen, nieuwe patiënten die binnen komen. Als ik de verhalen zo opvang (want ze hebben het allemaal over hun ziekte), heb ik niets te klagen. Doe ik daarom ook niet. Zit hier met mijn iPad, internet wat en luister muziek. Drie zakken gaan er weer door het infuus. Tussendoor wordt er gespoeld. Op het moment dat ik dit schrijf, loopt de derde zak. Die duurt tweeënhalf uur. Dan spoelen en het is weer klaar. Gek genoeg is het hier best gezellig. Ik had verwacht dat het zwaarmoediger zou zijn. Dat ik naast iemand zou zitten die zijn hele verhaal over je heen stort zonder dat je daar om vraagt, maar nee. Een koptelefoon doet waarschijnlijk ook wonderen.

The Tallest Man On Earth, heerlijk album.