Mama: Dat is de N, de N van Nico. Gijs: Ja, hoezo, is er nog een andere N dan?

Kuur 7

Kuur 7

geschreven door: op 17 november 2011 | 2 reacties

Afgelopen maandag kuur 7 gehad in het Sint Franciscus Gasthuis in Rotterdam. Om 11.00 uur werd ik op de dagbehandeling verwacht. Aangezien de vincristine er al uit is gehaald hoef ik nog maar twee zakken via het infuus in mijn lichaam te laten stromen. De chemo is er in een half uur door. Daarna komt de imuuntherapie. Deze blijkt nu ineens opgevoerd te worden naar 400, terwijl het eerst 240 was. Navraag leerde dat andere ziekenhuizen dit al langer deden en men hier ook had besloten om het tempo op te voeren.

Moe(i)zaam

Moe(i)zaam

geschreven door: op 31 oktober 2011 | geen reactie

Na mijn 5e kuur begon het zich al aan te tonen, de ziekte komt meer op de voorgrond. Maar als je eigenwijs bent en gewoon doorgaat, kom je daar te laat achter. Na de 5e kuur was er het feest van mijn schoonmoeder, ze werd 80 jaar. Haar zoon en familie uit Canada kwamen over. De hele week verjaardagen, dagjes uit, fotoshoot en uiteindelijk het feest, het was ook allemaal iets teveel van het goede. Op het feest zelf was ik al opgebrand en de week daarna had ik meer moeten rusten, maar het kwam er niet van. De rust is niet weergekeerd en uiteindelijk ging ik al moe de 6e kuur in.

Sara is 4 jaar!

Sara is 4 jaar!

geschreven door: op 31 oktober 2011 | geen reactie

Gisteren is Sara 4 jaar geworden. Het wordt nu echt een grote meid, want vandaag is ze ook naar school gegaan. Eerst 4 wenochtenden en nu elke dag, van 8 tot 2 uur. Een zogenaamd continu-rooster. Iedereen blijft op school en eet daar ook. Meer tijd voor naschoolse activiteiten en wanneer ze naar huis komt, meer tijd om iets leuks te doen met papa en mama. Ze had er vanochtend in ieder geval veel zin in. Ze stapte heel kordaat de school binnen, vertelde Karin. Als klap op de vuurpijl gaat Gijs ook vandaag twee uur wennen bij de kinderopvang, zitten we ineens zonder kinderen in huis. Dat zal wennen worden, maar misschien ook wel even lekker.
Zaterdag hebben we Sara’s verjaardagsfeestje gevierd. Familie en vrienden met kinderen kwamen op bezoek en het was heel gezellig. ‘s Avonds was Sara doodop en wilde ze naar bed, maar ze vertelde wel dat ze een heel leuk feestje had gehad. Zondagmorgen meteen een aantal kado’s uitgepakt en mee gespeeld natuurlijk. Ze is weer aardig verwend. Straks haar eerste Sinterklaas, weer kado’s. Wordt weer een leuke tijd voor haar. Druk, maar leuk.

Vaughn Oliver

Vaughn Oliver

geschreven door: op 25 oktober 2011 | geen reactie

Grafisch ontwerper Vaughn Oliver van V23 is het meest bekend om zijn ontwerpen voor muzieklabel 4AD. Hij heeft prachtige hoezen gemaakt die ware kunstwerken zijn. De mooiste vind ik denk ik wel het album Doolittle van The Pixies. Mocht je dit nu ook aan de muur willen hebben dan kan dit. Er zijn proefvellen bewaard en die kun je kopen. Je moet er wel 500 pond (omgerekend 575 euro) voor betalen, maar dan heb je ook wat. Helaas zit er geen versie van Doolittle bij, maar wel genoeg andere mooie proeven. Klik hier voor de website.

Cijfers van de kuur

Cijfers van de kuur

geschreven door: op 22 oktober 2011 | geen reactie

Afgelopen woensdag moest ik weer naar dokter Zuetenhorst in het SFG. Dinsdagochtend had ik bloed geprikt, was meteen aan de beurt (ik ben een Cito, dus heb voorrang boven de andere bloedprikkers), en binnen twee minuten stond ik weer buiten. Woensdagochtend zat ik in de wachtkamer en binnen een half uur was ik aan de beurt, dus dat viel mee. Door dokter Zuetenhorst werd ik welkom geheten en zij legde de uitslagen aan mij voor. Het eiwit was gezakt naar 33,5. Zij was heel tevreden, zelf had ik gehoopt dat het eigenlijk wat verder was gezakt. Maar volgens de dokter zijn de uitslagen goed. Mijn HB is 7.7 en dat was ook keurig. Bij de laatste kuur is de vincristine er uitgehaald. De dokter vroeg dus ook of het gevoel in mijn vingers beter was geworden. Die vraag kon ik met ja beantwoorden. Het enige wat ik nu kreeg waren pijnscheuten in mijn handpalmen. Volgens de dokter was dit het gevolg van het langzaam terugkomen van het gevoel in de vingers. Naar verloop van tijd zoal dit weer verdwijnen. Dat nemen we dan maar voor lief. Verder raadde de dokter mij aan om vooral rust te nemen, want de laatste loodjes wegen uiteraard het zwaarst. En daar was ik de afgelopen, drukke, week al achter gekomen. Dus goed rusten, veel drinken en op tijd naar bed.