Mama: Dat is de N, de N van Nico. Gijs: Ja, hoezo, is er nog een andere N dan?

De uitslag van kuur 12

De uitslag van kuur 12

geschreven door: op 15 maart 2012 | geen reactie

Vanmorgen weer naar het ziekenhuis voor de uitslag van kuur 12. Was na kuur 11 het eiwit gezakt van 20 naar 16,1, nu bleef het eiwit steken op 15,7. Wel naar beneden, maar de daling was klein. Desondanks was de dokter heel tevreden met het verloop van de kuur. Natuurlijk komt er een keer een punt dat het eiwit zegt dat het genoeg is en blijft hangen op een bepaald punt. Bij dat punt zijn we nu nog niet beland. We gaan kuur 13 doen. En waarschijnlijk ook kuur 14, 15 en 16. Tussen kuur 15 en 16 hebben we wel onze vakantie gepland.

De Efteling!

De Efteling!

geschreven door: op 12 maart 2012 | geen reactie

We zijn naar de Efteling geweest met het gezin. Niet helemaal waar, Gijs bleef bij oma Ulicoten en Karin en ik zijn samen met Sara naar Kaatsheuvel gegaan om een dagje Efteling te doen. Allebei onze handen vrij en volledige aandacht voor Sara. Via de Rabobank met flinke korting, want goedkoop is het allemaal niet. Maar wel heel leuk. Vrijdagavond naar oma toe en zaterdagmorgen met de auto op weg. Sara kon niet wachten tot we er waren en ze heeft de hele dag met een grote lach op haar mond rondgelopen. Wat vond ze het allemaal prachtig.

DEVA IS BACK!

DEVA IS BACK!

geschreven door: op 27 februari 2012 | geen reactie

Eindelijk was het dan zover. Als één van de organisatoren heb ik er een aantal maanden naar toe gewerkt. Uitnodigingen, posters, t-shirts maken. Een website optuigen en elke dag (!) bijhouden waren de taken die ik op me had genomen. En dit allemaal voor de reünie van de DEVA. De DEVA staat voor Decoratie Etaleren Vakschool Almelo. Opgericht in 1937 en in 2003 opgegaan in kunstacademie ROC Twente. Van 1988 tot 1990 heb ik daar op school gezeten en dat was  een openbaring.

Wat een rare ziekte!

Wat een rare ziekte!

geschreven door: op 22 februari 2012 | geen reactie

Gisteren zijn we weer naar het ziekenhuis geweest voor de uitslag van kuur 11. Voor kuur 11 ben ik zo’n beetje ingestort en flink ziek geweest, dus wij zagen het eiwit alweer stijgen. Wat schets onze verbazing… het eiwit is gezakt van 20 naar 16. De grootste daling sinds de kuur gestart is. Ik heb het al vaker gezegd, maar er is geen pijl op te trekken. Waldenström gaat gewoon zijn eigen gang, denk ik wel eens. We moeten overal op voorbereid zijn en dat begint ons zo langzamerhand wel te nekken. V

Hulp is geboden

Hulp is geboden

geschreven door: op 16 februari 2012 | 2 reacties

Ik heb het net even na zitten kijken, maar ik heb nu ruim 7 maanden de ziekte van Waldenström. Ik heb het gevoel dat er in die zeven maanden meer is gebeurd dan in de rest van mijn leven. Hoewel ik echt niet stil heb gezeten de laatste 43 jaar. In het begin word je geleefd door de ziekte en alles wat er omheen hangt of moet gebeuren. Daarna zakt alle hysterie af en daal je langzaam weer terug op aarde. Helaas blijft het in mijn hoofd mar gewoon doorgaan. De laatste weken gaat het daarom ook niet zo goed. Voor het eerst in die 7 maanden ben ik echt ziek geworden, koorts en griep. Dat dit pas na 7 maanden gebeurt valt nog mee.