Giethoorn

Samen een weekendje weg

By dagelijks levenNo Comments

Na een jaar buffelen is het ook wel weer eens tijd voor elkaar. Met de komst van Gijs, het ondergaan van de ziekte, werk en school, schoot dat er regelmatig bij in. ‘s Avonds om 10 uur uitgeput op de bank vallen en stom zappen naar de tv (waar ook niets op is) was meer regelmaat dan uitzondering aan het worden. Dan maar een beetje helpen en een hotel geboekt in Zwolle. Donderdagavond met de kinderen naar pa en ma en daar blijven slapen. Vrijdagmorgen afscheid genomen van Gijs, Sara, pa en ma en samen met de auto naar Giethoorn. Read More

wolk

Is het einde der kuren nabij?

By dagelijks leven, waldenströmOne Comment

Ja, het zou zomaar kunnen. Zou ook zomaar door kunnen gaan. Maar na de uitslag van kuur 18 (op 19 juli) bleek het eiwit toch te blijven schommelen tussen de 11 en de 12. En dat al vier keer achter elkaar. Mijn arts kwam zelf met de constatering dat dit wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik dat helemaal niet erg zo vinden. Een (hopelijk lange) tijd zonder ziekenhuis zou heel fijn zijn. En niet in de laatste plaats je eigen lichaam en geest weer eens terug te krijgen. Zonder geleefd te worden door de vermoeidheid en de prednison, want ik ben er wel door veranderd. Read More

Sara in Dishoek

Weekendje Middelburg

By dagelijks levenNo Comments

Afgelopen weekend hebben we een heerlijk weekend gehad in Middelburg. Vrienden van ons die op vakantie waren in Frankrijk, hadden hun huis ter beschikking gesteld. En wij wilden er wel een weekend verblijven. Aangezien het huis eigenlijk bestaat uit twee huizen, is er veel ruimte. Daarom hadden we (o)pa & (o)ma ook mee gevraagd. En die hadden er wel oren naar om een heel weekend met ons en de kinderen samen te zijn. Daarbij hadden we pa nog verteld dat Karin en ik vanaf Rotterdam zouden rijden, dus hoefde hij zich daar niet meer druk om te maken. Read More

meeuw

Het leven gaat door…

By dagelijks leven, waldenströmOne Comment

Inmiddels zit ik aan het eind van week twee van kuur 18. Met de uitslag van kuur 17 in mijn achterhoofd (van 12,4 naar 11,5!) ben ik weer volle moed verder gegaan met kuren. De 10 is in zicht en we stoppen pas wanneer we daaronder zijn gekomen. Alle kwalen als hoofdpijn, spierpijn, vermoeidheid, wazig zien, kort lontje, slapeloosheid, ze horen er nu eenmaal bij. Ik ben er al zo’n beetje aan gewend en ook Karin weet al beter om te gaan met de hele situatie. En hoewel en altijd weer iets kan gebeuren, de Waldenström heeft een plaats gekregen in ons leven. Read More

Gijs

Gijs op de fiets

By dagelijks levenNo Comments

Vandaag hebben we het kinderzitje bij Karin voor op de fiets gezet. Even proberen of Gijs er al klaar voor is. Dus daar ging Karin met Gijs voorop en Sara achterop. Trotse moeder. Gijs vond het allemaal wel best. Hij keek veel rond en zat gemoedelijk in zijn zitje, maar het deed ons meer dan hem. De eerste keer in het zwembad was hij ook al zo gelaten. Ach, ik zit in het water, zoiets. Maar fijn is het wel dat Gijs nu mee kan op de fiets. Scheelt mij weer het gesjouw met de kinderwagen van en naar de kinderopvang. Dit is veel gemakkelijker en, niet onbelangrijk, veel sneller. Daarbij komt dat het leuk is om met Gijs te gaan fietsen natuurlijk. Wanneer hij weer wat ouder wordt, wordt het voor hem ook interessanter. Naar koeien wijzen, auto’s kijken, bootjes langs zien komen. Weer een nieuwe stap voor onze kleine man. Voor het slechte weer hebben we zelfs een doorzichtige kap voor op het zitje, blijft ie nog droog ook. Binnenkort gaat de kinderopvang van Gijs naar hetzelfde gebouw als de school van Sara. Wordt het helemaal handig. Kunnen we ze samen ophalen.

Muur

Daar gaan we weer, kuur 17….

By waldenströmOne Comment

Ik zit midden in mijn dip. Naarmate de kuren vorderen, komt de dip harder aan en duren ze langer. Kuur 17 zit er inmiddels op. Gelukkig een ‘gewone’ kuur. De uitslagen van kuur 12-14 lieten een stagnatie zien van het eiwit. Hij bleef op 15 hangen. Tijdens het bezoek aan de plaatsvervangende arts voor de uitslagen van kuur 14, opperde hij het idee om misschien Leukeran (chemo in de vorm van pillen) bij de kuur te voegen om te kijken of het eiwit nog naar beneden zou gaan. Dat zou betekenen dat er weer nieuwe bijwerkingen bij zouden komen met mijn toch al verzwakte lichaam. Daar zat ik niet echt op te wachten. Read More