Het leven gaat door…

geschreven door: op 13 juli 2012 | één reactie

Inmiddels zit ik aan het eind van week twee van kuur 18. Met de uitslag van kuur 17 in mijn achterhoofd (van 12,4 naar 11,5!) ben ik weer volle moed verder gegaan met kuren. De 10 is in zicht en we stoppen pas wanneer we daaronder zijn gekomen. Alle kwalen als hoofdpijn, spierpijn, vermoeidheid, wazig zien, kort lontje, slapeloosheid, ze horen er nu eenmaal bij. Ik ben er al zo’n beetje aan gewend en ook Karin weet al beter om te gaan met de hele situatie. En hoewel en altijd weer iets kan gebeuren, de Waldenström heeft een plaats gekregen in ons leven. Na 18 kuren weten we ongeveer ook wel hoe het verloop van de drie-wekelijkse-cyclus is. Slapen op de dag na de toediening van de kuur, vier dagen daarna hyper van de prednison en slecht slapen, de dipdagen na het stoppen van de prednison, langzaam bijkomen en het opladen in de laatste week naar de volgende kuur. Bloedprikken, bezoek aan de arts voor de uitslag met bijbehorende zenuwen, het is er allemaal. En daar tussendoor het dagelijks leven met Sara en Gijs. Papa- en mamadagen, wegbrengen en ophalen naar en van school en kinderopvang, spelen, voorlezen, uitjes naar de dierentuin of speeltuin, samen eten en vooral veel lol hebben. Daarbij hebben we deze zomer van verschillende kanten een aanbod gehad om een weekend in huizen van vrienden te logeren. Dus de uitstapjes met het gezin zijn ook al geregeld. Tussendoor een weekend met z’n tweeën, want dat is ook wel weer eens nodig. Met de ziekte, het gezin, werk en daarbij alle drukte rond het te koop zetten van ons huis (en dus ook de zoektocht naar een nieuw huis), mogen we wel wat tijd voor ons tweeën nemen. Dat doen we dus ook, lekker een weekendje naar Zwolle, Giethoorn en omgeving (varen, wandelen en fietsen) en de kinderen worden verwend bij opa en oma. Nu al zin in!

1 Reactie

  1. Laura Vos
    13 juli 2012

    Heel veel plezier in Zwolle en omgeving. Geniet ervan met jullie tweetjes.
    Ik wens jullie heel veel sterkte en alles moet goed komen.
    Groetjes
    Laura (MDS Arnhem)

    Antwoord

Reageer