Daar gaan we weer, kuur 17….

geschreven door: op 17 juni 2012 | één reactie

Ik zit midden in mijn dip. Naarmate de kuren vorderen, komt de dip harder aan en duren ze langer. Kuur 17 zit er inmiddels op. Gelukkig een ‘gewone’ kuur. De uitslagen van kuur 12-14 lieten een stagnatie zien van het eiwit. Hij bleef op 15 hangen. Tijdens het bezoek aan de plaatsvervangende arts voor de uitslagen van kuur 14, opperde hij het idee om misschien Leukeran (chemo in de vorm van pillen) bij de kuur te voegen om te kijken of het eiwit nog naar beneden zou gaan. Dat zou betekenen dat er weer nieuwe bijwerkingen bij zouden komen met mijn toch al verzwakte lichaam. Daar zat ik niet echt op te wachten. Eigenlijk hoopte ik bij de uitslag van kuur 15 en 16 te horen te krijgen dat we gingen stoppen. Maar daar is een eiwit van 15 te hoog voor. Karin en ik hadden al verschillend scenario’s afgedraaid wat er kon gebeuren. De donderdag voor kuur 17 gingen we naar onze arts en die vertelde ons doodleuk dat na kuur 15 het eiwit was gezakt naar 14 en na kuur 16 was het eiwit wederom gezakt naar 12,5. Wij waren helemaal sprakeloos. Zeker na de beginnende longontsteking hadden we verwacht dat het eiwit zou zijn blijven hangen op 15 of zelfs om hoog zou zijn gegaan. De daling was weer ingezet. Bijkomend voordeel was dat de Leukeran nu van de baan was. Nadeel is dat ik nog minstens 3 kuren moet doorlopen en waarschijnlijk nog wel meer. Vorig jaar op 11 juli begon de eerste kuur. Dat betekent meer dan een jaar kuren. Ik weet waar ik het voor doe, maar ik heb er wel genoeg van. Maar we gaan gewoon door!

1 Reactie

  1. RONA
    19 juni 2012

    Hoi patrick.

    Wat een ellende die kuren. Ja je weet waar je het voor doet maar dat betekend nog niet dat het makkelijk is, integendeel. Je weet steeds dat het weer zwaarder wordt en het gaat je giga tegenstaan. Ik wil je heel veel kracht toewensen.

    Groetjes Rona

    Antwoord

Reageer