Schoonhoven it is!

Schoonhoven it is!

geschreven door: op jan 19, 2014 | één reactie

Het is al een tijdje bekend, maar nu begint het voor ons werkelijkheid te worden. Na 17 jaar in Rotterdam te hebben gewoond, verruilen we de drukte van de stad voor de rust van het stadje Schoonhoven. Al met al heeft het meer dan een jaar geduurd voor het zover was. Een aantal teleurstellingen later is het uiteindelijk toch gelukt om een (hoek)huis op een prachtige, kindvriendelijke locatie te vinden in een woonwijk van Schoonhoven.

Het blijft stabiel

Het blijft stabiel

geschreven door: op dec 18, 2013 | 2 reacties

Vorige week ben ik weer bij de arts in het SFG geweest en had ze goed nieuws. Alle waardes zijn goed, mijn eiwit is van 11 gezakt naar 8,9 en de witte bloedlichaampjes zijn weer volledig op peil. Ze vertelde dat het stabiel blijven van de waardes een goed teken voor de toekomst is. De kans dat het lang zo blijft is veel groter geworden. Dat mijn eiwit een beetje schommelt is gewoon. Dat heeft natuurlijk ook te maken met mijn weerstand. Maar verder gaat het prima.

Met de neus op de feiten…

Met de neus op de feiten…

geschreven door: op okt 27, 2013 | 2 reacties

Zo krijg je van je arts via de telefoon de laatste uitslagen van de controle binnen en ben je heel blij (eiwit staat op 11, maar nog belangrijker de witte bloedlichaampjes zijn weer helemaal op peil) en een dag later lees je via het CMWP, waar ik webredacteur van ben, dat oud-webredacteur Sander is overleden aan de gevolgen van de ziekte van Kahler. Nadat Sander had aangegeven het rustiger aan te willen doen, heb ik me aangemeld als webredacteur van het CMWP. Om het één en ander vloeiend te laten verlopen heb ik in het begin veel (mail)contact gehad met Sander. Samen met mede-redacteuren Rijkjan en Willem zijn we afgelopen juni bij Sander op bezoek geweest.

We zijn er weer!

We zijn er weer!

geschreven door: op sep 26, 2013 | geen reactie

Inderdaad, we zijn er weer. Na een week in het ziekenhuis te hebben gelegen naar aanleiding van mijn virus-infectie en daarna een paar weken om bij te komen, zijn we weer bij. Als je tenminste van bij kunt spreken. Vermoeidheid en de neuropathie blijft natuurlijk. Na de controle bij de dokter, donderdag de 12e , blijken mijn witte bloedlichaampjes weer op peil te zijn. De arts vertelde er wel bij dat het kielekiele is. Dus het blijft oppassen. Met het weer, kleine snotterende kinderen en genoeg slaap.

Dat is even schrikken!

Dat is even schrikken!

geschreven door: op aug 19, 2013 | 3 reacties

De laatste controle bij de dokter was op 25 juli. De uitslag was goed, dus er is niets aan de hand zou je zeggen. Het weekend er na lekker naar opa en oma Dieren. Veel buiten geweest, lekker wandelen in de Dierense bossen. Gijs en Sara hebben heerlijk gespeeld met water en zand en vonden het allemaal heel gezellig. Zondagavond in de auto naar huis ging het al niet zo denderend. Ik was moe en kortaf en mijn humeur werd alleen maar minder. Maar goed, dat kun je zo eens hebben. Maandagochtend (29 juli) werd ik wakker met stevige hoofdpijn. Die is daarna niet meer weggegaan. Er kwam zelfs koorts bij. De hoofdpijn werd zo erg dat woensdagmiddag de huisarts is langs geweest. Met mijn Waldenström-achtergrond vond zij het toch verstandig om te overleggen met mijn arts in het SFG.