Griepprik (1)

Schonohoven

Gisteren kreeg ik een brief van de huisarts binnen. Ik word opgeroepen voor de jaarlijkse griepprik. Tja, sinds kort hoor ik bij de risicogroepen. Dus moet ik een griepprik halen. En natuurlijk op dezelfde dag dat de volgende kuur start. Hoe krijg je het voor elkaar. Dus eerst vragen aan het ziekenhuis hoeveel tijd er tussen de kuur en de prik moet zitten en dan een nieuwe afspraak voor de griepprik maken. Ach, zo blijven we bezig, zullen we maar zeggen. Gelukkig zijn er ook leukere dingen zoals een barbecue op zaterdag. Nu al zin in.

De kuur zet door

SFG

De uiterlijke verschijnselen van de chemotherapie zijn nu ook zichtbaar. Na elke kuur verlies ik met haren wassen al meer haren, dat was deze morgen ook niet anders. Volgens Karin zie je het nu ook duidelijker. Verder kwam ik er achter dat ik nu al 85 kilo weeg, terwijl ik eerst ‘gewoon’ rond de 80 kilo woog. Ik wordt wat papperiger. Het was mijzelf nog niet opgevallen, maar toen Karin het zei en ik ik in de spiegel keek, zag ik het ook. “De kuur zet door” verder lezen

Kuur 4

SFG

Gisteren de vierde kuur gehad. Eerst Sara nog even naar de kinderopvang gebracht, een boterham gegeten en met de tram daarna naar het SFG. Om half 11 lag ik kaan het infuus. Weer op dezelfde plaats, achterin aan het raam. Heb je in ieder geval nog iets om naar te kijken. Vandaag weer een paar nadere mensen in de stoelen. Weer gefeliciteerd met de geboorte van Gijs, da’s toch weer leuk. Vandaag de verpleegster Anja die mijn infuus inbrengt. “Kuur 4” verder lezen

Een gesprek met de dokter

SFG

Gistermorgen zijn Karin, Gijs en ik naar de dokter in het SFG geweest. Een paar dagen voor de volgende kuur worden de uitslagen bekeken en gevraagd hoe het met me gaat. Dokter Zuetenhorst liet mij de uitslagen zien en was voorzichtig optimistisch. De kuur begint zijn vruchten af te werpen, het eiwitgehalte gaat omlaag. Bij de eerste twee kuren stond het eiwit nog op 50, nu is het langzaam gezakt naar 45. “Een gesprek met de dokter” verder lezen

De derde kuur

SFG

Daar zitten we weer op de dagbehandeling. Alle stoelen bezet. Vanmorgen werd ik meteen gefeliciteerd. Het geboortekaartje van Gijs stond al op de tafel. Ze geven je in ieder geval het gevoel dat er aan je gedacht wordt en er met je mee geleefd wordt. De verpleegsters zijn allemaal heel belangstellend, voor een ieder die er is. Het is natuurlijk ook niet of je even met een gebroken been in het ziekenhuis ligt. “De derde kuur” verder lezen

Afspraak met de dokter

SFG

‘s Morgens eerst bloedprikken en een uur later controle bij de dokter in het SFG. Dat wordt dus eerst een uurtje in de wachtkamer. Tussen allemaal andere patiënten. En uiteraard zit er weer zo’n kletsdame tussen die haar hele hebben en houwen over de wachtkamer moet uitspreken. “Heb jij geen leven?” zou je bijna willen zeggen, maar misschien heeft ze dat voor haar gevoel ook niet. Haar dochter praat maar een beetje met haar mee. Volgens mij luistert ze maar half. Gelukkig, ze is mag naar de arts. Even later wordt ik ook op het matje geroepen. “Afspraak met de dokter” verder lezen