Moe(i)zaam
Na mijn 5e kuur begon het zich al aan te tonen, de ziekte komt meer op de voorgrond. Maar als je eigenwijs bent en gewoon doorgaat, kom je daar te laat achter. Na de 5e kuur was er het feest van mijn schoonmoeder, ze werd 80 jaar. Haar zoon en familie uit Canada kwamen over. De hele week verjaardagen, dagjes uit, fotoshoot en uiteindelijk het feest, het was ook allemaal iets teveel van het goede. Op het feest zelf was ik al opgebrand en de week daarna had ik meer moeten rusten, maar het kwam er niet van. De rust is niet weergekeerd en uiteindelijk ging ik al moe de 6e kuur in.
Een paar slapeloze nachten
Weer een slapeloze nacht. Gijs drinkt niet van de borst, hij sabbelt alleen maar. Het is meer een soort van troost. ’s Morgens besloten om de borstvoeding op te geven en over te gaan op flesvoeding. Gijs valt teveel af en er moet gewoon voeding in. Karin vind het jammmer dat het niet is gelukt, maar begrijpt dat het niet anders kan. We willen niet dat Gijs net als Sara met ondervoeding in het ziekenhuis beland. De dag staat nu dus in het teken van de fles en hoe ging dat ook al weer. Gelukkig hebben we aan Thea (onze kraamhulp) een goeie. Vandaag ook maar besloten dat ik beneden in het bed ga slapen. Heb ik voldoende rust om overdag Sara bezig te houden. Karin kan dan overdag nog bijslapen.
Recente reacties