UA-4358347-1
Dat is even schrikken!

Dat is even schrikken!

geschreven door: op aug 19, 2013 | 3 reacties

De laatste controle bij de dokter was op 25 juli. De uitslag was goed, dus er is niets aan de hand zou je zeggen. Het weekend er na lekker naar opa en oma Dieren. Veel buiten geweest, lekker wandelen in de Dierense bossen. Gijs en Sara hebben heerlijk gespeeld met water en zand en vonden het allemaal heel gezellig. Zondagavond in de auto naar huis ging het al niet zo denderend. Ik was moe en kortaf en mijn humeur werd alleen maar minder. Maar goed, dat kun je zo eens hebben. Maandagochtend (29 juli) werd ik wakker met stevige hoofdpijn. Die is daarna niet meer weggegaan. Er kwam zelfs koorts bij. De hoofdpijn werd zo erg dat woensdagmiddag de huisarts is langs geweest. Met mijn Waldenström-achtergrond vond zij het toch verstandig om te overleggen met mijn arts in het SFG.

Wat nu weer?

Wat nu weer?

geschreven door: op jun 4, 2012 | geen reactie

De laatste week had ik last van hoestbuien, vermoeidheid en later begon daar ook nog een stekende hoofdpijn bij te komen. Navraag op Google leerde mij dat een voorhoofdsholteontsteking wel eens de oorzaak kon zijn. Een flinke verkoudheid was het in ieder geval. In de nacht van donderdag op vrijdag kwam daar nog een koortsaanval bij. Na aandringen van Karin heb ik toch maar even gebeld met de oncologieverpleegkundige en het verhaal uitgelegd. Zij belde even later terug, na onderhoud met de dienstdoende arts, en verteld mij dat ik toch maar even langs moest komen bij de spoedeisende hulp (het was inmiddels 17.30 uur, vandaar). Daar aangekomen mocht ik het verhaal nogmaals aan de verpleger vertellen.

Hulp is geboden

Hulp is geboden

geschreven door: op feb 16, 2012 | 2 reacties

Ik heb het net even na zitten kijken, maar ik heb nu ruim 7 maanden de ziekte van Waldenström. Ik heb het gevoel dat er in die zeven maanden meer is gebeurd dan in de rest van mijn leven. Hoewel ik echt niet stil heb gezeten de laatste 43 jaar. In het begin word je geleefd door de ziekte en alles wat er omheen hangt of moet gebeuren. Daarna zakt alle hysterie af en daal je langzaam weer terug op aarde. Helaas blijft het in mijn hoofd mar gewoon doorgaan. De laatste weken gaat het daarom ook niet zo goed. Voor het eerst in die 7 maanden ben ik echt ziek geworden, koorts en griep. Dat dit pas na 7 maanden gebeurt valt nog mee.

De prednison voorbij

geschreven door: op aug 7, 2011 | geen reactie

Net zoals bij de eerste kuur heb ik deze (zondag)morgen veel last van spierpijn. Na de uitwerking van de laatste prednison moet mijn lichaam het weer helemaal zelf doen. En begint te protesteren. Ik hoop dat het net als bij de eerste kuur over een dag weer over is. Heb afgelopen nacht ook weer eens goed geslapen. De prednison hielp ook daar niet erg bij. Aankomende nacht nog eens goed slapen, want maandag moeten we naar het ziekenhuis om in te leiden. Gijs mag eindelijk komen.

Het nadeel van pillen

geschreven door: op aug 4, 2011 | geen reactie

Afgelopen nacht heel slecht geslapen. Van 01.00 tot 04.00 uur wakker geweest. Ook maar even achter de computer gezeten. Daarna toch nog wat geslapen. De gehele dag achter de computer gezeten en om 12.00 uur dus vergeten de pillen te nemen. Pas gegeten om 15.00 uur. En de pillen voor 17.00 uur en de prednison pas om 17.45 uur. Dat gaat lekker vandaag. Ik heb het ook wel gemerkt. Ik had meer last van mijn hoofd nadat ik vanachter de computer vandaan kwam. Beter opletten, Nas! Vanavond op tijd naar bed, paracetamol en slapen!