UA-4358347-1

Gijs: "Weet je hoe het heet als je alleen bent? Dan ben je in je guppy!"

Jaaaaaaa!!!!

Jaaaaaaa!!!!

geschreven door: op 9 augustus 2012 | 3 reacties

Het is zover! De kuren zijn verleden tijd. Vandaag bij de (vervangende) arts geweest en de uitslag van kuur 19 gezien. De teller was blijven staan op 12,2. En dit na 12,4-11,5-12,0 bij de vorige kuren. De arts vertelde dat er twee opties waren. Als eerste konden we stoppen met de behandeling, ik was tenslotte al meer dan een jaar aan het kuren. Als tweede optie stoppen met de Rituximab en overgaan op Leukeran i.s.m. Prednison. Gezien mijn situatie ging zijn voorkeur (gelukkig) ook uit naar optie 1.

Samen een weekendje weg

Samen een weekendje weg

geschreven door: op 6 augustus 2012 | geen reactie

Na een jaar buffelen is het ook wel weer eens tijd voor elkaar. Met de komst van Gijs, het ondergaan van de ziekte, werk, school schoot dat er regelmatig bij in. ’s Avonds om 10 uur uitgeput op de bank vallen en stom zappen naar de tv (waar ook niets op is) was meer regelmat dan uitzondering aan het worden. Dan maar een beetje helpen en een hotel geboekt in Zwolle. Donderdagavond met de kinderen naar pa en ma en daar blijven slapen. Vrijdagmorgen afscheid genomen van Gijs, Sara, pa en ma en samen met de auto naar Giethoorn.

Is het einde der kuren nabij?

Is het einde der kuren nabij?

geschreven door: op 30 juli 2012 | één reactie

Ja, het zou zomaar kunnen. Zou ook zomaar door kunnen gaan. Maar na de uitslag van kuur 18 (op 19 juli) bleek het eiwit toch te blijven schommelen tussen de 11 en de 12. En dat al vier keer achter elkaar. Mijn arts kwam zelf met de constatering dat dit wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik dat helemaal niet erg zo vinden. Een (hopelijk lange) tijd zonder ziekenhuis zou heel fijn zijn. En niet in de laatste plaats je eigen lichaam en geest weer eens terug te krijgen. Zonder geleefd te worden door de vermoeidheid en de prednison, want ik ben er wel door veranderd.

Weekendje Middelburg

Weekendje Middelburg

geschreven door: op 24 juli 2012 | geen reactie

Afgelopen weekend hebben we een heerlijk weekend gehad in Middelburg. Vrienden van ons die op vakantie waren in Frankrijk, hadden hun huis ter beschikking gesteld. En wij wilden er wel een weekend verblijven. Aangezien het huis eigenlijk bestaat uit twee huizen, is er veel ruimte. Daarom hadden we (o)pa & (o)ma ook mee gevraagd. En die hadden er wel oren naar om een heel weekend met ons en de kinderen samen te zijn. Daarbij hadden we pa nog verteld dat Karin en ik vanaf Rotterdam zouden rijden, dus hoefde hij zich daar niet meer druk om te maken.

Het leven gaat door…

Het leven gaat door…

geschreven door: op 13 juli 2012 | één reactie

Inmiddels zit ik aan het eind van week twee van kuur 18. Met de uitslag van kuur 17 in mijn achterhoofd (van 12,4 naar 11,5!) ben ik weer volle moed verder gegaan met kuren. De 10 is in zicht en we stoppen pas wanneer we daaronder zijn gekomen. Alle kwalen als hoofdpijn, spierpijn, vermoeidheid, wazig zien, kort lontje, slapeloosheid, ze horen er nu eenmaal bij. Ik ben er al zo’n beetje aan gewend en ook Karin weet al beter om te gaan met de hele situatie. En hoewel en altijd weer iets kan gebeuren, de Waldenström heeft een plaats gekregen in ons leven.